Kendimi kaç kere "Ekonomi okumalıymışım" diye düşünürken yakaladım.
Sonra da "bu sistem içerisinde ekonomi okusan ne olacaktı ki" diyerek teselli de ettim.
Aslında ben de ekonomi dersi aldım.
Adı Tarım ekonomisi.
Bu ülke insanının alması gereken en önemli derslerden birisi Tarım Ekonomisi:
Üretim maliyeti nedir?
Ürettiğin ürünü değerinde satıyor musun?
Tarım Ekonomisi dersinden "zor" olduğu için bütünlemeye de kaldım.
Gerçek hayatta ise bir şans daha yok.
Ekonomi bir kere kötüleşti mi ikinci bir şans tanımayan acımasız bir "ormanda" yaşıyoruz.
İster yürüyerek ister yuvarlanarak "Tekeri" çevirmelisin.
Geçmişten bugüne bakıyorum da bu ülkede doğduğumda nüfus 30 milyon civarındayken nüfusu 90 milyona dayanmış şimdilerde yüzde doksanımız;
hayat sınavından da
ekonomi sınavından da
siyaset sınavından da
sosyal bilgiler sınavından da sınıfta kalmışız.
Ve ne yazık ki bütünlemesi yok bu derslerin,yaşıyorsun o kadar!
Ekonomik,Siyasal,Sosyal çevre içinde sistem her gün bize yeni "dersler" veriyor da dersimizi alamıyoruz.
Her gün yeni bir ders!
Bölüne parçalana alıyoruz bu dersleri de
"Ders çıkarıyoruz" mu,şüpheli!
Bir sabah uyanıyorsunuz;Ekonomi dersinden fonlara yatırım yapmış ve parası elinden alınmış 515 bin vatandaştan birisi olmadığın için teşekkür ediyorsun hayata.
Bir sabah uyanıyorsunuz;Bir dizi filmi olan "Kurtlar vadisi" içinde olanların ve olabileceklerin planlandığını senaryolaştırıldığını görüyorsun.Kimler yazdı bu yaşadıklarımızı diyorsun.İyi ki figüranıyız bu hayatın deyip teşekkür ediyorsun.Yoksa ne olurduk maazallah!
Bir sabah uyanıyorsunuz;Tarım Ekonomisi filan hak getire,çiftçi olup ta onca borca rağmen tarlan hala elinde olduğu için teşekkür ediyorsun hayata.Ancak nereye kadar!
Bir sabah gidecek bir iş'in olduğu için teşekkür ediyorsun.
Bir sabah ay'ın sonunu getirebilme başarısını göstermiş bir emekli olarak teşekkür ediyorsun.
Bir sabah vergiler ve kötü ekonomi yönetimi kıskacında bir esnaf olarak hala inatla dükkanın kepengini kaldırıp,
kapılarını açabildiğin için teşekkür ediyorsun.
Bir sabah okula gönderdiğiniz çocuğunuzun okuldan eve kazasız belasız gelmesi için dua ederken buluyorsunuz kendinizi....
Adına Şehir dediğimiz "Ormanlarda" bir kurt tarafından yenilmektense onlarla "dans" etmeyi öğreniyoruz.
Bunca yıl yaşadığımız ülkemiz ne hale geldi.Hepimiz işinde,gücünde,evinde huzur ve mutluluk ararken birileri huzursuzluktan beslendikleri için ormanda yolumuzu kaybetmişiz de ne huzur kalmış ne mutluluk haberimiz yokmuş!
Belki de mesele sadece "kurtlarla dans" değildir.
Ya da Ekonomi bilip bilmeme değildir!
Belki mesele;
her sabah yeni bir ekonomik kaygıyla,
yeni bir belirsizlikle,
yeni bir korkuyla uyanıp yine de hayatın içine karışabilmektir.
İşe gitmek,
tarlaya çıkmak,
dükkânın kepengini açmak,
emekli maaşıyla ay sonunu getirmeye çalışmak, çocuk büyütmek,çocuk okutmak,
umut etmek...
Biz farkında olmasak da her gün hem içimizdeki kendi kurtlarımızla hem de "ormandaki" kurtlarla şirinlikler yapıp dans ediyoruz.
Ve galiba bu ülkenin asıl hikâyesi;
düşmeden yürüyenlerin,düşüp de kalkanların,
vazgeçmeden direnenlerin,
bütünleme sınavı yani yeni şanslar yakalama hakkı olmayan hayat sınavında yeniden ayağa kalkabilenlerin hikâyesinde gizlidir.
Kendinize iyi bakın,aklınıza,işinize gücünüze mukayyet olun.Bütün her şeye rağmen hayat güzel,"orman" güzel ve kurtlar da tıpkı bizim gibi hayatın gerçeği!
Ne diyorduk;
"Hayat kısa,affet,yardım et,şükret,sev,gülümse, mutlu ol."
Olabilirseniz!
