Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü ve İsviçre araştırma üniversitesi ETH Zürih'ten bilim insanlarına göre, dünyanın kabuğunun altındaki ve erimiş çekirdeğin üstündeki tabakayı analiz etmek için kullanılan yeni bir yöntem, su kütlelerinin altındaki ve kıtaların iç kısımlarındaki tektonik plakaların garip özelliklerini ortaya çıkardı.
Tuhaf olan, levhaların kalıntılarının bilim insanlarının beklemediği beklenmedik alanlarda bulunması ve genellikle benzerlerinden daha soğuk ya da farklı bileşimde olmalarıdır.
Bu keşif ETH Zürih'in “Pasifik Okyanusu'nun altında kayıp bir dünya mı var?” sorusunu açıkça sormasına bile yol açtı.
Batı Pasifik de dahil olmak üzere büyük su kaynaklarının altında ve kara kütlelerinin derinliklerinde yer almaları, normal plaka sınırlarından uzakta oldukları anlamına gelir ki bu da bu kadar büyük alanlar için bir anormalliktir.
Scientific Reports'ta yayımlanan çalışmanın yazarı Thomas Schouten, “Görünüşe göre, dünyanın mantosundaki bu tür bölgeler daha önce düşünülenden çok daha yaygın” ifadelerini kullandı.
Esasen, hiçbir yakın jeolojik tarih alışılmışın dışındaki plakaları açıklamıyor ve bulgularını ortaya çıkarmak için deprem dalgalarını analiz eden araştırmacılar da içerdikleri malzemeler konusunda şaşkınlar.
Schouten, “Bizim ikilemimiz de bu. Yeni yüksek çözünürlüklü model ile Dünya'nın mantosunun her yerinde bu tür anomalileri görebiliyoruz. Ancak bunların tam olarak ne olduğunu ya da ortaya çıkardığımız örüntüleri hangi malzemenin yarattığını bilmiyoruz” diye konuştu.
“Alt mantodaki anomalilerin çeşitli kökenleri olduğunu düşünüyoruz” diyen Schouten, bunların son 200 milyon yılda değişen daha soğuk sıcaklıktaki malzeme olabileceğine inandığını da sözlerine ekledi.
Schouten ayrıca, “Ya yaklaşık 4 milyar yıl önce mantonun oluşumundan beri orada olan ve mantodaki konvektif hareketlere rağmen hayatta kalan eski, silika bakımından zengin malzeme ya da milyarlarca yıl boyunca bu manto hareketlerinin bir sonucu olarak demir bakımından zengin kayaların biriktiği bölgeler olabilir” dedi.